به سوی مرگ!(شعر های نیما خسروی)
در گریه سار باغ
درختان عریان
چشم به راه بهار
نفس های من
شتابان
به سوی مرگ!
نیما خسروی
+ نوشته شده در ساعت توسط نیما خسروی
|
هنوز زمستانیم ( شعر های نیما خسروی)
نوستالژی های من -با پدر -زمستان 1354 مشهد کوچه بهار
+ نوشته شده در ساعت توسط نیما خسروی
|
از 5 سالگی تاب می خورم !
آن روز های کودکی
یادم هست
روی زمین بودم
کاشف
بازیگوشِ
زندگی!
امروز ؛
آونگم
میان نان و شعر !
نیما خسروی
13 مهر 91
+ نوشته شده در ساعت توسط نیما خسروی
|
به تعبیر بسیاری از صاحب نظران هنر به جایگاه خالی یک حقیقت به گونه غمخوارانه اشاره دارد.پرنده نیست گویای همان جهان جاودانی و بدون خشونتی است که می توانست باشد اما نیست.و آرمان من و تو ،عزیزکم بازنمود این جهان است .تا ما همه این آرمان را بصورت یک درد مشترک -عشق مشترک - نداشته باشیم.هیچ اتفاقی نخواهد افتاد.....